Ten charakterystyczny budynek Warszawy powstał w 1955 roku, 3 lata po rozpoczęciu budowy. Początkowo nazywał się: Pałac Kultury i Nauki im. Józefa Stalina. Obecnie położony jest w śródmieściu na placu Defilad. Jego wysokość wynosi 230,68 metrów. W chwili obecnej jest to największy budynek w Polsce, Który zaprojektowany został przez Lewa Rudniewa. Początkowo warszawiacy nie byli zadowoleni z budowy tego obiektu, ponieważ za bardzo kojarzył im się on z socrealizmem. Teraz jest jednym z najpopularniejszych obiektów odwiedzanych przez turystów.
Poczatkowe niezadowolenie nie wynikało z takich elementów jak stosowane wiązary kratowe czy inne elementy konstukcyjne zastosowane w budowie, ale w związku z niechęcią do Związku Radzieckiego.
Jak on powstawał?
Budynek powstawał całe 3 lata i zużyto, jak się można domyśleć, mnóstwo materiału. Zacząć można od zwykłego piasku, a skończyć na wiązarach kratowych. Polacy, mimo złego nastawienia, pracowali przy budowie Pałacu Kultury i Nauki. Głównym ich zadaniem było wyrównanie podłoża, gruntu, na którym miał stanąć budynek. Problem polegał na tym, że teren zajmowały zniszczone kamienice. Trudno było znaleźć pieniądze na pokrycie wyburzania, prezydent Bierut zgodził się jednak przeznaczyć 90 milionów złotych na ten cel. Powstała później uchwała, która zapewniała Polaków, iż wszelkie koszty budowy poniesie Związek Radziecki. Takie rzeczy jak piasek, wiązary kratowe czy cegła, były zakupywane za pieniądze radzieckie.
Współcześnie
Teraz jest to miejsce kulturalne, bez którego nie wyobraża sobie życia żaden warszawiak. Rozgrywane są tam konkursy ogólnopolskie oraz koncerty samych polaków, bądź zagranicznych artystów. Można się również często spotkać z wystawami, na które zaprasza nas Pałac Kultury i Nauki.
